Geen inspiratie deze week. ik denk dat de te lang durende verbouwing parten speeld, hoewel ik er wel bij moet zeggen, dat de nieuwe bouwploeg fantastisch werk leverd. Hulde! Dat mag ook wel eens gezegd worden... Groet, Jack

A
Toen ik honderd jaar geleden op de Middelbare Technische School (MTS) zat, zat ik in de klas met ene Karel Swinkels. Deze jongeman was een stuk ouder als de rest van de klas, gebruikte vet ,cool veel drugs, woonde reeds op zichzelf en had een lekkere en mooie vriendin, waar hij het zoveel en zo vaak mee kon doen als hij wilde. Kortom, de man was op zo’n middelmatige school, een soort van held! Daar moest ik bevriend mee worden. Zo gezegd, zo gedaan. Wij werden maatjes en na enige tijd mocht ik bij hem thuis langs komen. Samen met mijn vriendin Anne-Marie. Daar hoorden we voor het eerst die hele bijzondere, voor ons nog onbekende muziek van ene Patty Smith. Wij waren dan ook meteen verkocht en hotel-de-botel van het album ‘Horses’.
B
Bij het zien van de kartonnen hoes (Ja, kinderen, vroeger zaten CD’s in de vorm van grote zwarte schijven met ribbeltjes oftewel ‘groeven’, die we ELPEE’s noemden, een afkorting van de engelse woorden ‘Long Player’ in een platte doos, LP-hoes genaamd.) was ik meteen onder de indruk van het prachtige fotoportret van Patty Smith. Ze zat nakende, zijdelings (van opzij bezien) tegenover een verwarmingsradiator, als het ware ineen gedoken, op een houten vloer. Bij nadere bestudering dook in de kleine lettertjes de naam van de fotograaf op: Robbert Mapplethorp. Ik besloot terstond fotograaf te worden!

New York, New York.
Jaren later toen ik in New York woonde en probeerde bij een der favoriete fotografen van mij, aan de slag te komen als assistent (Avedon, Hiro, Horst, Penn, etc.), ontmoette ik uiteindelijk Robbert Mapplethorp hemzelf. In Bondstreet..., nummer vier! En verdomt, nadat hij, onder het genot van een kopje thee, mijn portfolio had bekeken en hij mij zijn laatste werk had laten zien (!), leidde hij mij rond in de werkruimtes. De indrukwekkende DOKA en de betrekkelijk eenvoudige fotostudioruimte. Maar wat schets mijn verbazing? Verdomd, daar is die radiator. Dit is die bekende houten vloer. Dat licht, die sfeer. Hier is dus die prachtige hoesfoto van Patty Smith geschoten! Mijn dag kon niet meer stuk...
C
Ik ging uiteraard naar het concert van Patty Smith toen zij lang, lang geleden Paradiso aandeed en maakte foto’s van haar met mijn Rolleicord 6x6 camera...

Geld op? Nee, KIPPEVEL!!!
En toen was het ineens 26 november 2005 en Patty Smith kwam op zaterdagmiddag om 4 uur een concert geven in de kleine bovenzaal van Paradiso. Eerlijk is eerlijk, ik dacht daar niet zoveel over, behalve dat ik dat ff wilde gaan uitchecken, want ik had al zolang niks over of van Patty gehoord en was bang dat het wellicht het zoveelste revivel concertje zou kunnen gaan worden, van de zoveelste 70er of 80er jaren artiest wiens geld er doorheen was geshot of gesnoven. Jonge, jonge jonge, wat moet ik me vreselijk schamen voor deze gedachte. Want Patty Smith was weergaloos goed. Niet af en toe kippenvel, maar kippenvel van begin tot het eind aan een stuk door. Jeetje, ik wist niet dat zoiets mogelijk was...

"Mooi was die tijd."
Waar was ik al die tijd? Wat heb ik dit gemist! Mooie, schitterende nummers. Een enkel gedicht tussendoor. Met veel humor overigens. Typische New Yorkse humor, zou ik bijna zeggen. Ook in haar aan- en afkondigingen van de nummers. Patty: “This afternoon I had here in Paradiso a salad and in that salad was a hair. Then I looked at it better and I realist it was my own hair. I’m getting old.

TOP 10!
Weer een concert uit mijn persoonlijke “TOP-10 van de beste concerten die ik ooit heb gezien” verstoten want Patty kwam binnen met STIP!
(Later op die zelfde avond trad er in dat zelfde Paradiso ene Rufus Wainwright of zoiets op. In de grote zaal nog wel... Ik zag per toeval het laatste stukje van dat concert, omdat ik bij het nachtconcert van Patty Smith in Maloe Melloe geweigerd was, omdat ik geen kaartje had. Nou moe... Afijn dat Rufes huppeldepup type... Bah, wat was dat een aanfluiting zeg. De man had zelfs het lef om in de toegift met een groot kruis, Jezus uit te gaan hangen. Jezus, wat een pedante eikel. Een drol in het kwadraat. Of zou deze mening over deze succesvolle artiest, beinvloed zijn geweest door het schitterde concert wat ik eerder die dag van Patty Smith gezien had? Hmmm... ik denk het niet. Of toch? Wie zal het zeggen?)
D
En dan komt hier een rijmpje voor Sinteklaas
met zijn zwarte Pieterbaas.

Lieve Piet en Sint,
doe voor dit lieve kind
een grote zak met begrip en geduld
en ik beloof u, u zult
geen gezeik en gezever meer horen
over het hakken en gaten boren.

Nee, alle bouwvakkers zijn lief
en zelfs u bent best een goeie pief,
maar het zou mij zeer behagen
(en dan stop ik met dat doorzagen),
als ons huisje eindelijk af is...
Liefst nog voor de Kerstmis!

Want anders vraag ik een stel Poolse bouwvakkers voor in mijn sok
en kies ik definitief voor die andere ouwe bok.

Jackie

Effe zeiken!
Komen we meteen op het laatste onderwerp van deze week: Ed en Willem Bever. Weet iemand misschien waar ze wonen of heeft er misschien iemand een telefoonnummer van deze twee handige broertjes? Ons huis is nu al bijna een volle eeuw in verbouwing (2006 feest!) en nog niet af. Ze zijn in 1906 begonnen, aan krantenartikelen te zien, die we hier en daar tussen de vloeren uitvissen. (Leuk zo’n advertentie uit 1906: “TE HUUR mooie, nette woning, bestaande uit twee verdiepingen op de Prinsengracht. Huurprijs 40 gulden per maand”)

NU? Of NUON?
Kijk dat het allemaal lang duurt is te begrijpen, want het een fikse klus, maar dat is nog niks vergeleken met de snelheid van NUON.... Wat een eikels! Breek me de bek niet open. We zijn al meer dan een jaar bezig om een paar meters te laten verhangen. Vandaag kreeg ik te horen dat ik een aanvraag formulier moest invullen. “Dat heb ik al drie keer gedaan!” Tja, bij hun was niks bekend, dus sturen ze een nieuw aanvraagformulier. My god... En dat was na 4, 5 telefonische doorverwijzingen. Kutzooi!
En dan volgen hier enkele nummers om te bellen
als u nadere informatie wilt over deze heikele zaaK:

NUON Custom Care : 0900-0808
Jan de Roo : (Geheim nummer, dus onbekend)
Hr. Snijders : 020-5971345
Hr. Koch : 020-5971394
Irod Jojo : 020-5973262
Palco : 020-5971345

Succes met bellen!

Jack Undercover

***

Wil je op dit stuk van Undercover reageren, doe dat dan hier: DJ Fanclub FORUM blijft tijdens de verbouwing geopend! Klik op: -DJ Fanclub- FORUM