Maz: "Ik voel me thuis in Amsterdam." BRON: PAROOL 19-09-05 |
Inleiding door Jack Undercover Inleiding: Jack Undercover Komt ie: FOR OUR ENGLISH FRIENDS: Hello Paul, here’s Jack writing to you. As you can see, I
have put a lot of pictures of Irby on our site this week. This is because
Maz, had an interview for a Dutch newspaper ‘Het Parool’,
about Amsterdam. She likes Amsterdam a lot, but wouldn’t it be a
good idea to show some pictures wherefrom in England she came? Good fun,
isn’t it? I didn’t put a black stripe over my eyes this time,
because Aunty Betty started to think I was a criminal or something...
Only joking, but you know how stories travel in Irby. Fast! Bye the way.
If I go to heaven some day (you never know…), may I say to the guy
at the gate, that I’m related to the person who repaired (over and
over again!) the church’s lawnmower for free? That would help me
a lot! Regards and say hello to Bessie, cousin Anita (and Graham!) and aunty Betty! Jack |
Parool 19-09-05 - HET AMSTERDAM VAN MAZ WESTON "Al eeuwen een stad vol immigranten" In de serie 'Amsterdam en ik' geeft wekelijks een Amsterdammer zijn of haar vizie op de stad die ons allemaal raakt. Vandaag Maz Weston, een van de acht leden van de Nachtwacht, de 'nachtburgemeesters' die het nachtleven willen verbeteren. Zij gaan elk weekend naar diverse evenementen. om te weten wat er te doen is en de dialoog tussen beleidsmakers en creatievelingen te stimuleren. "Wij nachtbrakers missen een stukje gen dat de biologische klok bepaalt. Niks aan te doen dus!" "Ik voel me thuis in Amsterdam. Ik zou bijna
durven te zeggen dat ik een echte Amsterdammer ben, maar dat is natuurlijk
niet zo. Ik ben honderden kilometer van hier over de Noord Zee geboren
en getogen en ruim achttien jaar geleden hier beland, niet met het plan
om hier lang te blijven. Het is een soort cliche, de oude Amerikaanse
hippie die in de ‘Summer of Love’ hier langskwam op zijn ‘European
Tour’ en toch is blijven plakken in een coffeeshop, al 30 jaar lang,
zonder een woord Nederlands te leren spreken. Maar in mijn geval ben ik
Engelse, geen hippie en inmiddels redelijk ingeburgerd! Het turning point
was de ontmoeting met mijn (toen toekomstige) schoonmoeder, die geen woord
Engels sprak. Er volgde een heel vreemd gebarentaal-achtig gesprek op
haar ziekbed in Brabant. Er moest snel iets veranderen, en binnen een
jaar had ik het redelijk onder de knie. Ik houd natuurlijk altijd dat
herkenbare Engelse accent, maar op bepaalde momenten - zoals tijdens de
EK in 1996 toen ik voor honderd procent achter het Nederlandse Elftal
stond in een rampzalige wedstrijd tegen Engeland (1-4) – dan merk
je pas dat je je geboorteland echt achtergelaten hebt.
En op het gebied van cultuur en recreatie, is er veel kritiek
geweest in de afgelopen jaren. Dat was een van de motivaties om de positie
van Nachtburgermeester in leven te roepen. Het uitgaansleven verkeerde
in een crisis en er moest iets aan gedaan worden. Wij hadden als Nachtwacht
collectief het doel om de stad weer levendiger en bruisend te maken, het
nachtleven een nieuwe impuls te geven en nieuwe initiatieven te stimuleren.
Het kan ook toeval zijn, maar in de afgelopen 3 jaar sinds de Nachtburgemeester
verkiezingen, is er wel iets veranderd. Er zijn veel meer mensen bezig
op een kleine schaal activiteiten te organiseren, low budget evenementen
te doen en de eens zo invloedrijke underground te herstellen. Er moet
veel meer gebeuren natuurlijk, maar ik hoop dat de Nachtwacht heeft meegeholpen
om de dialoog tussen beleidsmakers en creatievelingen te openen en meer
aandacht te geven aan de invloed dat nachtcultuur heeft op het ‘dagelijkse’
leven. Ik moet toegeven dat ik verslaafd ben. Op uitgaan. Ik kan
er niks aan doen, maar ik heb een hekel aan het idee dat er ergens in
de stad iets geweldigs plaatsvindt en dat ik daar niet bij ben. Het is
een soort kruistocht voor nieuwe ideeen, een lust voor diversiteit en
het prettige gevoel van ‘erbij horen’ – overal ontmoetingen
met een steeds veranderende ‘familie’ van vrienden en collega’s.
In de nacht ontmoet je veel zielsverwanten, creatures of the night, nachtmensen
waarbij het lijkt alsof ze het moment van slapen zolang mogelijk willen
uitstellen en willen genieten van elke minuut van de nacht. Ik voel me
bevoorrecht dat ik een levenstijl heb waar de grenzen tussen werk en het
sociale leven zo dicht bij elkaar liggen. Ik had vroeger veel moeite om
‘s ochtends af te spreken voor zaken met ‘dagmensen’
- er lag vroeger veel meer taboe op uitgaan - maar ik heb geleerd dat
in Amsterdam mensen het snappen als je uitlegt dat je een nachtmens bent.
Het brengt tegenwoordig zelfs een grijns op het gezicht van de meest stoffige
ambtenaar. Het kwam dus als een opluchting toen ik een artikel las met
als koptekst: “Nachtmens heeft Gendefect” Volgens een onderzoek
van neuroloog dr. M. Smits van de polikliniek voor slaap- en waakstoornissen
en chronobiologie in Ede missen wij nachtbrakers een stukje van een gen
dat de biologische klok bij mensen bepaalt. Niks aan te doen dus! Maz: "IN ENGELAND VOEL IK ME TOERIST IN EIGEN LAND, MAAR IK MIS HET LANSCHAP WEL" Ik hou van kroegen. Hoe ouder en stoffiger hoe beter. En
we zijn er een hoop kwijtgeraakt in de afgelopen 15 jaar. Prachtige cafe’s
zoals Klein Wiener Wad op de Utrechtsestraat – een mini-cafe, met
een groep van 16 eigenaren die zelf de beste klanten waren, de helft van
het vloeroppervlak gevuld met een Belgische Decap muurtorgel, gast optredens
van Ronny Tober (“Aaaaaalleen!”) en een echte grasmat tijdens
de WK, binnen in het cafe. Meligheid ten top. Whisky-A-GoGo, ook toevallig
om de hoek van het Rembrandtsplein en in de Utrechtsestraat, met Henk
de Goochelaar achter de bar. Een fantastische man met een Salvador Dali-snor
en lid van de Magic Circle. Op een gegeven moment in de nacht als de juiste
sfeer er was en de klanten en hun alcohol-niveau op niveau, kwamen de
trucjes tevoorschijn van onder de bar. En niet zomaar trucjes, Henk kon
je trouwring laten verdwijnen voor je neus en een stapel blanco-papier
in tientjes omtoveren. Waarom die man nooit miljonair is geworden met
zo’n gave..? Daar kwamen we nooit achter! Als ik terugga naar Engeland voel ik me een toerist in eigen
land. Ik moet toegeven dat ik het de landschap mis daar, de ruige wildernis
van Yorkshire, Schotland en Cornwall, de bergen en baaien van Wales, de
archeologie en gevoel van een oer-geschiedenis en ja, ik moet het wel
toegeven, de Stone Circles (ik heb gelukkig een geduldige echtgenoot
die zich overal naar laat meeslepen op zoek naar vreemde ‘piles
of stones’ zoals hij ze noemt). Mensen vragen vaak wat de verschillen zijn tussen Nederland
en Engeland. In het begin miste ik hier een sterke jeugdcultuur.Halverwege
de jaren ‘80 was de glorietijd van de provo’s en kraakbeweging
voorbij en wat resteerde was een soort grijze massacultuur gevoed door
top-40-muziek, de Kalverstraat en disco’s op het Leidseplein. Ik
kwam uit een sfeer in Engeland waar het als tiener belangrijk was om je
eigen stijl en muzikale voorkeur te ontwikkelen. Hoe excentrieker en creatiever
hoe beter, maar toch wel kenmerkend voor een bepaalde groep. Disco, Punk,
Mod, Northern Soul, New Romantic, Goth, New Wave – been there, seen
it, done it! Ik moet toegeven dat ik de ene week met mijn vriendinnetjes
in de disco stond en dan de volgende weekend pogo-end met de ruige types
bij het jeugdhonk te vinden was, maar ik was wel overtuigend fanatiek
bezig. Ik zou graag zien dat de Gemeente Amsterdam iets verder
kijkt dan lokale probleempjes. Er gaat veel te veel tijd en energie verspild
in burocratische onzin. Laat die openingstijden vrij! Geef cafe- en club
eigenaren de ruimte om zelf te bepalen wat het beste is voor hun eigen
tent en eigen klanten. Als ik gasten uit het buitenland heb schaam ik
me soms voor de beperkingen van de stad. “Ja, dit is Amsterdam
- je mag blowen in alle coffeeshops en de hoeren bekijken op de Wallen,
maar ho maar, om 01.00 uur gaat de kroeg dicht. Het is voor je eigen bestwil.
‘Normale’ mensen liggen al lang in bed.” Tja. Of
een bekende buitenlandse DJ die tot 05.00 uur draait op een feest en dan
zin heeft in een hapje eten. Behalve de roomservice in de betere hotels
is er niks in de stad meer open. *** The Holyday
pictures of Denmark are ready! (CLICK HERE!) *** Eindelijk heeft DJ Fanclub een geheel vernieuwd *** ROCKET CINEMA INFO Beste wannabe-blockbuster-filmmakers en potentiele
Hollywoodsterren, Dance4Life en Rocket Cinema gaan deze herfst samen een Clip-competitie organiseren onder de naam Rocket4Life en doen een oproep aan alle wannabe Clip- regisseurs om een korte film te maken op bestaande filmmuziek. De 25 beste clips worden vertoond tijdens de finale op zondag 27 november in Paradiso waar de winnaar uitgekozen wordt door een vakjury en het aanwezige publiek. De top 3 clips krijgen prijzen en TV-airplay. Rocket Clip Concept Thema: Dance Rocket4Life 2005 Richtlijnen Informatie over Dance4Life: Het wereldwijde Dance4Life event -gekoppeld aan tv-programma en scholenactie- vindt tweejaarlijks plaats, altijd op de zaterdag voor Wereld Aids Dag. Op 27 november 2004 dansten 20.000 scholieren in Nederland, Zuid-Afrika en Indonesië voor leven. Samen met vele artiesten vestigden zij de aandacht op de stille ramp; hiv en aids. Diezelfde avond presenteerde Jack Spijkerman een speciale Dance4Life editie van Kopspijkers. In totaal is meer dan 2 miljoen euro opgehaald! De opbrengst wordt besteed aan hiv en aids projecten. *** of: |