“Verhalen uit mijn oude doos!”
---------Verhealen uut mien ouden doosch!---------
(Door Drs J. Undercover)

"My First Little ..."

Christina en Carina!
Ja, het zo’n bijna 30 jaar geleden toen ik er ‘aan’ geraakte; D&D. Het drinken leerden ze me al hier in Nederland. Of het nou carnaval was, of een feestje op de sportclub, ik merkte al snel dat het leuker werd met het drinken van bier. Niet te veel, want dan was het ineens niet meer leuk. Daar dachten de oudere apen anders over. Ze voerden snotapen als ik dan altijd zo dronken, dat het bier er van boven weer uitliep... dat was leuk voor de omstanders!

"BURP"
Ik kon dan na volkomen dronken te zijn, mijn fietssleuteltje niet meer vinden en ik wist ook niet hoe ik het ouderlijk huis binnen kon komen, met als gevolg dat ik de volgende ochtend (AU, mijn hoofd!) in de achtertuin wakker werd en alsnog stiekem het huis in moest sluipen, wat dan weer verraden werd door mijn jongere broertje: “Mama, kijk nou eens wie daar binnensluipt...”

Blankenberge!
Op vakantie in Belgie dronk ik ook al aardig en wist dit zelf te reguleren. Maar de hele nacht doordrinken, lukte toen nog niet. Nee, daar moest nog flink voor geoefend worden. Ik leerde in cafe “Le Bisto” te Blankenberge twee gezellige en 'lieve Belgiesche meiskes' kennen en die kenden blijkbaar het geheim van het doordrinken. Ze dronken er flink op los en ik kon ze echt niet bijhouden. Met geen mogelijkheid. Zij zagen dit ook, en stelden voor mij in te wijden in hun grote geheim...

“Twee vriendelijke belgiesche meiskens.” (Carina en Christina uit Oudenaerde)

GEHEIM!
Ze hadden er wel iets voor, maar dat was geheim en ik moest maar even mee naar buiten komen. Oei, ze gingen me toch niet met z’n tweeen verkrachten of zo? Je weet het maar nooit met die hitsige tieners... We liepen de ramp op en vervolgens de dijk af het strand op, tussen de kotjes. “Daar is het windstil!” vertelden ze me er nog bij. Windstil? Waarom? Ik begon te fantaseren, maar al snel werd het me duidelijk. Ze hadden een piepklein zakje met wit poeder en daar moest je een klein gedeelte van in je neus zien te proppen... Na wat gehannes, snoof ik mijn eerste snuifje speed. Ja, zo heette dat goedje. Beetje scherp in de gok, maar ik gokte dat het zo hoorde. Je weet wel: “Bitter in de mond, maakt het hart gezond.” Bier vond ik in het begin ook vies, dus...

"Ik merk niks...?"
Even later en tien PINTJES verder, vroeg ik mijn vriendinnetjes naar het nut van dat snuifje. “Ik merk er niks van!”. Carina: "Nee, natuurlijk merk je er niks van, maar je staat al wel twee uur achtereen je hele liefdesleven aan ons te vertellen.” (Kun je nagaan, want dat stelde in die tijd verdomt weinig voor...) Christina: “En je drinkt ook flink door, zonder dat je onverstaanbaar wordt of omvalt.”

Brieven schrijven leek leuk...
Verrek, ze hebben gelijk, ik voelde me nog zo fris als een hoentje om 8 uur s ochtends. Goh, wat knap van mij... Nou ja, knap van mij? Knap van de chemicus die dit goedje heeft uitgevonden. En knap van mijn lieve Belgiesche vriendinnetjes 'voor het leven', want een ding was duidelijk; die twee moest ik in de gaten houden. Later bleek dat die stuff overal te verkrijgen was en dus niet alleen in Belgie. Nou ja, ik heb nog jaren met Christina (uit Oudenaerde) gecorrespondeerd en ze heeft me later, samen met Carina nog opgezocht in Amsterdam, alwaar ik toen bij mijn oudere broer logeerde.

"Belgiesche ouders al bijna net zo dom als Nederlandsche ouders?!" (foto U.)

Belgie komt naar Amsterdam...
Ze waren bij hun ouders weggelopen en Christina wilde verkering met mij en ze wilden samen bij mij wonen... Nou ja, samen met mij bij mijn broer logeren... O ja, en nog belangrijker, ze wilden weten waar ze in Amsterdam drugs konden kopen. Nou dat ging mij allemaal veel te heftig. A) Had ik eindelijk een eigen vriendin aan de haak geslagen en B) mijn broer ziet me aankomen... en C) waar haal je in Amsterdam drugs? Mij was altijd verteld dat die drugdealers die op straat je drugs proberen aan te smeren, foute types waren. Toch gingen de lieve Belgiesche meiskens bij die louche figuren wat drugs kopen. Even later in een cafe en na toiletbezoek van Carina bleken ze genept te zijn. Ineens waren die lieve Belgiesche meiskens helemaal die lieve Belgiesche meiskens niet meer.
"Ze waren ronduit vervelend en opgefokt! Het leken wel van die stomme junkies... Hoe kon dat nu, ineens?"

En ik ?
Ik dacht:
“Jack, je moet voortaan uitkijken met die lieve Belgische meiskens!”

Undercover

PS: De namen, en met name die van Christina is veranderd. Ze heette eigenlijk R... en het meisje rechts op de foto is wel een Christina, maar niet de Christina wiens naam niet Christina is, maar die naam met een R. Dit alles is veranderd om onduidelijke redenen.

"Een gewaarschuwd mens telt voor twee!" Die konden we in onze zak steken!

"En een gewaarschuwde Gouden Kabouter Awards telt voor vijf?"

Gouden
Kabouter
Awards 2005

MAANDAG 14 MAART 2004

te

Paradiso

'ON LINE'stemmen binnenkort via deze site

-------------------------

het eerste diploma partyfotografie

Langs deze weg willen we D@ndeman van harte feliciteren met het behalen van het allereerste diploma partyfotografie.

Ook namens Tony & Maz (DJ Fanclub), Duncan (ID&T), Rob (UDC) , Mike (RISK) en Marcel (EXTREMA), van harte!

Jack Undercover

***

D@ndeman- 10-02 13:25
Dank jullie wel!
Ik wilde er eigenlijk niet zo veel ruchtbaarheid aan geven maar goed
(met dank aan Niki).
Het was een erg leuke cursus met een pittig examen.
Gelukkig waren de examinatoren erg vriendelijk en soms zelfs uiterst behulpzaam.
Jammer dat er veel cursisten uitgevallen zijn.
Tja, drank en drugs gaan nu eenmaal niet goed samen met (serieus) fotograferen, dat weet je...

D@ndeman

***

View Guestbook
Sign Guestbook

Ga naar FORUM