door Tony jr.

Wat een ongelofelijke kutweek was dat vorige week. Met als absoluut dieptepunt natuurlijk de moord op Theo van Gogh. Ik ben nogal nuchter in dat soort zaken en niet zo snel van de kaart. Maar na deze aanslag op onze vrijheid liep ik toch een aantal dagen verdwaasd van woede rond. En dan moet je dus een stukje schrijven.

Nog steeds ben ik niet echt in staat om allerlei grappen en grollen te produceren of de, in het licht van vorige week totaal onbelangrijke, dance-scene eens kritisch te beschouwen. Ook vind ik dit niet de plek om de discussie rond de moord op Van Gogh nu op te pakken. En omdat Nederland al genoeg narigheid voor de kiezen heeft gehad is het misschien wel gewoon tijd voor een leuk verhaaltje over vroeger. U weet wel, toen alles beter was.

“Vinyl? Goed spul, man!” (De DJ's uit die goeie tijd draaiden nog met vinyl)

Er was eens...
Er was eens een tot club verbouwde bioscoop waar op donderdagavond hele leuke feestjes werden gegeven. High Tech Soul Movement was de naam. Dimitri was de dj en Eelko Anceaux deed het creatieve gedeelte. Het was op zo'n hele gewone donderdagavond dat ik een van de leukste acts ooit onderging: The Pressure Cooker. De ingredienten voor dit spektakel waren een volle tent en een dansvloer waar omheen met aluminiumfolie beplakte, beweegbare panelen waren geplaatst. Als een openstaande paraplu. Op zich al een mooi decor, dachten we. Maar het was veel meer, bleek later.

"Hups, de fik erin?" (Tja, aan alles komt een eind...!) GESTOLEN FOTO

Koken
De HTSM-avonden waren sowieso altijd van een hoog niveau en ook op deze avond heerste weer een uitgelaten stemming. Studenten en feestbeesten gingen los. Rond een uur of 2 gooide Dimitri het geluid uit en dat was meestal het sein dat er iets stond te gebeuren. Zachtjes werd een ritme ingezet waarover een stem ' The Pressure Cooker, The Pressure Cooker, The Pressure Cooker, The Pressure Cooker' mantreerde. Naar ik later hoorde had Dimitri deze track speciaal voor deze avond gemaakt. Terwijl de muziek z'n bezwerende werking deed kwamen de panelen in beweging. Langzaam aan omsloten ze de dansvloer en drukten het publiek steeds verder samen.Waarbij het aluminiumfolie in combinatie met de belichting en het zwetende publiek voor een bijna ondragelijke hitte zorgde.

"High or Low Tech Soul Movement?" (De Eelko's en Dimitri's in betere tijden.)

Hitteschild
Ondertussen werd de muziek steeds opzwepender. De paraplu van hitteschilden sloot zich verder en verder en het danspubliek werd in elkaar gedrukt tot een punt waarop je nog slechts omstebeurt kon ademhalen. Dit was echt een snelkookpan.
Net op het punt dat je dacht dat er wel eens mensen konden flauwvallen, stopte de muziek en klonk een lange schelle fluittoon. Ondanks de ongemakkelijke positie liet het publiek een oorverdovend gejuich los. En terwijl de panelen weer langzaam weken dansten we verder, onder het besef dat we iets unieks hadden meegemaakt.
 

"Van discotheek de RoXY bleef niet veel over!" (Klere zooi...)

Verpletterend
Ik hou zelf van comfort bij het uitgaan en ik haat massale feestjes. Toch heb zelden zo'n fantastische beleving in een club gehad als deze. En ik denk dat iedereen die er die avond was het een prachtige ervaring vond. Zelfs onder die enorme druk van hitte en klemzittende ledematen bleef de sfeer perfect. Niemand die klaagde of zich ging misdragen. Man, vrouw, groot, klein, groen of geel; samen waren we 'One Nation Under A Groove'. Dat was ook de enige manier waarop het kon lukken. Want als er ook maar 1 gek zou zijn die zich asociaal had gedragen dan was het experiment faliekant mislukt. Maar door onze eensgezinde wil om er iets moois van te maken werd het een avond van verpletterende saamhorigheid. Vroeger hadden we daar een goed Nederlands woord voor: Tolerantie.

Tony Jr.

Naschrijft van de fotoredactie: "Helaas mijn computer heeft kuren, dus ik kon alleen maar ouwe foto's herplaatsen. sorry voor dit ungemak."

View Guestbook
Sign Guestbook

Ga naar FORUM