|
De RoXY Mythe
Hetzelfde geldt voor herinneringen aan de RoXY. Ik heb er prachtige feesten
meegemaakt. Teveel om op te noemen. Er werd soms een niveau gehaald dat
daarna nooit meer is benaderd in Nederland. DJ-helden zijn er geboren.
RoXY avonden waren een ijkpunt waarop anderen zich richten. Jaren na het
afbranden is de RoXY nog steeds als het summum van wat een club moet zijn.
Partyland smacht sinds die tijd naar De Nieuwe RoXY en bij elke opening
gaat de vraag: "Zou dit em dan zijn?". De mythe van de RoXY
is een van Amsterdams stadslegendes.
Zwabberen
Maar ook in de RoXY was het niet elke dag feest. Ik herinner mij vrijdagavonden
dat er krap 100 man in de tent waren. In een tijd dat de massa house al
ontdekt had. De zondagen waren tijden lang heel wisselend qua programmering
en opkomst. En donderdag was Dimitri, maar daarna niets meer. Ook de RoXY
was soms zwaar de weg kwijt. Dan werd er weer eens een maandje dit geprobeerd
en als dat niet liep weer totaal iets anders. Bijvoorbeeld Drum 'n Bass
avonden liepen totaal niet. Een maand later ging men het maar eens met
Easy Tune proberen. Van dat werk.
Die Young, Stay Pretty!
Als James Dean nog had geleefd was het nu een verlopen alcoholist geweest
die alle grandeur uit z'n toptijd had verloren. Of een excentrieke has-been
als z'n tijdgenoot Marlon Brando. Door z'n dood is het een legende gebleven
en dat kan nooit meer worden afgebroken. De RoXY legende is door de brand
nog net op tijd gered.Want in de laatste jaren van haar bestaan ging het
er snel bergafwaarts. Ik ging er wekelijks even langs op zaterdagavond
en stond vaak binnen tien minuten weer buiten. De IT was al lang daarvoor
een pleisterplaats van provincie-jeugd geworden; de RoXY ging hard die
kant op. De Chemistry was in die tijd de RoXY al als trendsettende club
voorbij gestreefd. Gelukkig is het de totale aftakeling bespaard gebleven
en kan de RoXY mythe door leven.
Hersenschim
Een selectief geheugen is een eeuwige bron van vreugde. Mensen zijn geneigd
de goede tijden te onthouden en de slechte te vergeten. Da's handig maar
niet erg objectief. Die rooskleurige kijk op het verleden speelt elke
nieuwe club nog steeds parten. Elke Nieuwe RoXY moet de strijd aangaan
met de geest van De Oude. Of eigenlijk een hersenschim want de RoXY zoals
die nu voortleeft heeft nooit bestaan. Tony jr.
Nu verkrijgbaar op ID&T Music:
The RoXY Reunion Xperienz vol. 1
De voorpret voor het RoXy Reunion Mega Spektakel in de Powerzone begint
met deze fantastische dubbel-CD vol oude RoXY-krakers. Samengesteld en
gemixt door Top-DJock Johan Gielen. Geniet thuis alvast
van deze supermix die oude tijden doet herleven. Met o.a: DJ Tiesto, Gouryella,
Party Animals, Chicane, Sash! e.v.a.
Releasedatum: 15 juni
Prijs: 24,95
-----------------------------------------------
-----------------------------------------------
---"Over selectief geheugen gesproken..."---
Nabericht van Jack Undercover:
GISTERAVOND WAS ER EEN HERHALING VAN DE WK VAN 1974 TE DUITSLAND
EN DAAR REAGEER IK OP, NAAR AANLEIDING VAN DE BIJDRAGE VAN TONY JR. VAN
DEZE WEEK, OVER HET NIET BESTAAN VAN DE ROXY:
1974
Wegens diepe depressie na het voetbaldebacle van gisteravond (en 30
jaar geleden) heden geen gezellige foto’s bij de tekst van
Tony Jr. deze week...
Het feit dat Nederland gisteravond weer verloor van het Duitse team,
heeft mij zeer droef gestemd. Ja, ik weet het, een herhaling van de WK-finale
van 1974, zou het zelfde moeten aflopen als 30 jaar geleden, maar waarom
dan, is mijn vraag.
COMPUTER!
Er zijn tegenwoordig toch computers? Nou dan? Kijk, vroeger keek ik naar
The Thunderbirds en die bleken later aan touwtjes te hangen, maar als
Superman en Uma Thurman tegenwoordig kunnen vliegen zonder draadjes, dan
kunnen ze het Nederlandse elftal toch ook wel die vreselijke finale laten
winnen?
GODVEDOMME, ik was gisteravond weer over de zeik! Ik ben eigenlijk, sinds
die finale in 1974, nooit meer de oude geworden. 1974 was een (negatieve!)
ommekeer in mijn tot dan toe zo rustige en positieve leventje.
Over selectief geheugen gesproken...
Ik herinner mij niets, maar dan ook niets van een grote inhuldiging van
het Nederlandse elftal op schiphol. Ik herinner mij niets van een toer
door een overvol Amsterdam, met drommen enthousiaste supporters. Ik herinner
mij niets van bordesscènes met het team en de koningin. Ik herinner
mij niets van het ontvangst op het Catshuis met fanfare en borrels. Ik
herinner mij niets van onze president den Uil, die na de ‘lintjesregen’
voorop ging in de polonaise, terwijl grapjas Suurbier de bekkens van de
fanfare olijk tegen-elkaar klatste...
MOOI KUT!
Nee, zoveel lol en jolijt, kon ik me niet meer herinneren, na de meeste
trieste gebeurtenis in mijn leven; de verlieswedstrijd van het Nederlandse
elftal tijdens de WK finale tegen Duitsland in het rampjaar 1974.
Over selectief geheugen gesproken...
Misschien bestond die hele RoXY wel niet,
maar zullen we dan ook meteen afspreken,
dat die wedstrijd in 1974 nooit gespeeld is?
Graag, dank u!
Undercover
|