Dinsdag 2-6-2004

Goedemiddag, goedenavond, goedemorgen, of goede whatever? Het is weer ‘fuckin’ dinsdag. (En ik heb een liedje in mijn hoofd, wat er niet meer uit wil... 'Pump Up the Jam'? Neen... toch niet...) De baaldag van de week, maar kom, we slaan ons er wel weer doorheen. Het weekend was er eentje van tegenstellingen. EN IK HEB ME TOCH EEN PIJN... SPIERPIJN! Wil je weten waarom? En of je nou ja of nee ‘denkt’, ik vrees dat ik dat nu dan toch ga uit leggen.

“Five wheels on my wagon and I’m still rollin' along...”
Spierpijn, all over the place. Pijn in mijn nek, armen, rug, benen, you name it. Vrijdagmiddag mijn huis gesloopt, waarna ik letterlijk gesloopt was. (Helaas heeft hierdoor mijn afspraak met de nieuwe ‘regelneef’ MB van ID&T niet door kunnen gaan. Deze week nog een keer afspreken, Mick? Graag!)


"Het gedeelte waar de ECHTE bouwvakkers werken..." (Behalve op zondag!)

“Four wheels on my wagon and I’m still rollin along...”
Zaterdag ook slopen en containers vullen (Twee stuks van 10 kuub, dus maak je borst maar nat...) en ook deze zaterdag was ik wederom volledig gesloopt en ben relatief vroeg (05.00 uur) naar mijn bedje gegaan. So far, so good!


"En hier is de KLUSSER aan het 'KLUSSEN'!" (Voornamelijk op zondag!)

“Three wheels on my wagon and I’m still rollin' along...”
Zondag had ik ‘op tijd’ (uurtje of EEN) afgesproken om samen met een goede vriend de rest te slopen en in de containers te kieperen, want die waren nog steeds niet vol. Wij ‘er tegen aan!’, maar toen begon een buurman er zich mee te bemoeien. “Of het wat zachter kon?”


"Nog ff wat spinnewebben weghalen..." (Dat hoeft toch geen herrie te geven?)

Zachtjes slopen? Moeilijk! Ik uit leggen dat de containers er alleen het weekend staan, omdat de ECHTE bouwvakkers, die ruimte voor mijn deur vanaf dinsdag weer nodig hebben. Daar was geen begrip voor, dus binnen een half uur stond de politie voor de deur.


"...en nog wat rommel het raam uit..." (Heel voorzichtig, natuurlijk!)

NOU, LEKKER DAN! Die begon te zeggen dat ik onmiddellijk moest stoppen met ‘werken’, omdat ‘het niet mocht’ op zondag. Wat niet mocht? ‘Werken’, dus. Huh, een nieuwe wet? Afijn, hij schermen met de ARBO-wet, maar ik vertelde hem dat we niet aan het ‘werken’, waren, maar aan het ‘klussen’... Om een lang verhaal kort te maken, die helpende vriend van mij is in het dagelijkse leven, advocaat, dus die politieagent had in ‘no time’ geen zinnig woord meer te zeggen, als dat “het respecteren van de zondagsrust wel zo aardig is voor de buren”. Ook als het een klote overbuurman is, die op zondag, niks beters te doen heeft dat zeuren, zeiken en de politie bellen? Ja, dan ook! OK, ik ben de beroerdste niet en beloofde er een eind aan te breien....

Amsterdam woensdag 2-6-2004 (INTERMEZZO!)
HET IS NU EEN DAG LATER EN REALISEER ME DAT DIT VERHAALTJE HIERBOVEN (Over die politieactie in mijn straat...) NOG NIET AF WAS... (Ik schreef toch hierboven in de inleiding dat dit een weekend vol ‘tegenstellingen’ was?) Als je heel flauw bent, wanneer een politieagent je onterecht lastig valt, dan hoor je iets te zeggen van: “Meneer de agent, heeft u niks beters te doen? Boeven vangen, of zo?” Ik deed dit niet, want ik ga er van uit dat die agent zelf ook wel weet, dat ie wel wat beters te doen heeft, dan zondagsklussers ‘aan pakken’. Nee, die agent baalde ook, dat ie van zijn dagelijkse boevenpakkerij afgehouden werd door deze onzinnige ‘melding’. Gelukkig was ik er nog, die op tijd ophield met klussen, zodat ik de eigelijke taak van deze ome agent kon overnemen. Ik heb namelijk hoogstpersoonlijk een boef gevangen, afgelopen zondag. (Ik heb voor de deur van Vaaghuizen een ontsnapte winkeldief ‘getackled’ en aan de achtervolger overgedragen. Niks bijzonders maar toch. Krijg ik nou een lintje van de winkeliersvereniging van de Nieuwe Dijk? Of een uurtje gratis winkelen?) Kijk, en dat bedoel ik nou met die ‘tegenstellingen’. Eerst wordt je als boef behandeld en daarna vang je er een... KUTAGENT! OF BEDOEL IK KUTOVERBUURMAN? ZO!
EN NU WEER VERDER MET WAT IK GISTER SCHREEF...:


"Hier de sjoelbespreking, vooraf aan het grote Vaaghuizer Sjoeltoernooi."

Hierna, naar het jaarlijkse ‘Open Amsterdamse Vaaghuizer Sjoeltoernooi' , alwaar ik mijn titel moest gaan verdedigen. Zo gezegd, zo gedaan! Daarna nog even bij Vibing de overwinning vieren en DOOR! DOOR naar de Paradiso voor het jaarlijkse OHAF, wat ook dit jaar weer erg gezellig en goed was. Ook grappig dat het publiek pas begint te joelen bij ‘Pump Up the Jam’. Hoezo Aciiiiied?

"Valt niet mee, zo'n flesje opentrekken... Winnaar of slapjanus?"

“Two wheels on my wagon and I’m still rollin' along...”
En daarna was het alweer maandagochtend. Zeg maar de ‘after’ van het OHAF en toen hebben we weer eens mijn hele platencollectie gedraaid. Het ging maar DOOR! Vooral die country elpees zijn erg blijven hangen... Ik krijg EEn bepaald deuntje niet meer uit mijn kop...

"... en DAAR istieweer; Sinterklaas!"

“One wheel on my wagon and I’m still rollin along...”
En nu is het dus weer dinsdag en moet ik als de wiedeweerga, naar beneden om de bouw.... (TE LAAT, DE TELEFOON GING EN IK WERD AL OP HET MATJE GEROEPEN DOOR DE AANNEMER) ....vakkers uit te leggen, dat ik de klus niet in dit weekend geklaard heb. Dat heb ik nu dus inmiddels gedaan en ik ga, zo gouw ik dit stukkie op het web, heb staan, weer aan het slopen. Afijn, het moge duidelijk zijn, waar die spierpijn van gekomen is...

Van het sjoelen, dus!

Undercover (Meervoudig Kampioen Sjoelen van Amsterdam en Omstreken.)

EN DAN HIER NOG ELKELE OHAF-FOTOOS:

"...EN PIPO DE CLOWN!"

"...EN DE KONINGIN!"

"...EN HET ALTIJD MAAR WEER ENTHOUSIASTE PUBLIEK!" (Frau Antje?)