Ik ga in juli plaatjes draaien tijdens het 5 DAYS OFF festival van Mojo concerts in Amsterdam. Dit alles onder de naam : “Jack Undercover Goes Underground” Op 17 juli, om precies te zijn, en in den kelder van ons aller Paradiso. Underground onder de grond, dus.

Lou Reed
Wat is Underground? Of... Wat is Underground volgens Jack Undercover? Dan moeten we, way, way, way, way back in time! Het zijn de zeventiger jaren en de kleine Undercover wilde niet bij de disco horen, maar bij de ‘alternatieven’, het langharige werkschuwe tuig. Zo gezegd zo gedaan. Haar laten groeien en geen kut uitvoeren op, school. Verder hoorde er natuurlijk, een speciale muziek bij. Lou Reed! Ik was al meteen helemaal weg, van die monotone stem en sfeer. Nog alternatiever was natuurlijk de Velvet Underground. De formatie waar Lou in zat voor hij solo ging. Lou Reed, John Cale, Maureen (Moe) Tucker, Sterling Morrisson, Doug Yule & Nico vormden die formatie. En verder bemoeide New Yorks kunstenaar Andy Warhol zich er ook nog mee.


TIJDLOOS 1: "Katz Delicatessen!" (Sent a Pastrami to your boy in the army!)

New York! New York!
Mijn interesse voor New York was al snel gewekt en ik besloot het niksnutten even te onderbreken door enkele weken naar New York te gaan. Ik wilde namelijk wel eens ondervinden, hoe dat nou was, daar. Meteen de eerste avond al bestolen door een snorder op weg van Kennedy Airport naar de YMCA, maar dat is een ander verhaal. De volgende dag ging Undercover, monter op weg, het nachtleven van New York in. Op naar CBGB’s, want dat was al jaren een alternatief pop/rock-bolwerk, wist ik. Kom ik daar aan, jong boertje uit Brabant, staan daar allemaal hele grote enge gevaarlijk uitziende donkere mensen voor de deur en de ramen van de tent zelf hadden ook nog eens donker glas. Jezus, wat eng...


TIJDLOOS 2: "The Diner!" ("A burger and a coke, please!")

Max K. C.
Weet je wat? “Who needs CBGB’s", als je weet dat de Velvet Underground altijd optrad in een tent, genaamd: ‘Max Kansas City’? Afijn, ik snel op weg naar het walhalla van de Velvet Underground liefhebber: Max Kansas City! Kom ik daar aan en wat denk je? Idem! “Staan daar allemaal hele grote enge gevaarlijk uitziende donkere mensen voor de deur en de ramen van de tent zelf hadden ook nog eens donker glas.” Snotverdulleme, wat nu? Ik ben toch niet dat hele kolere eind hierheen gevlogen om schijterig op mijn ‘veilige’ hotelkamertje (Veilige hotelkamertje? De YMCA, zul je bedoelen met een gemeenschappelijke douche, waar je je zeepje niet moet laten vallen!) te blijven zitten? Neen Jack, verman jezelf! Hup naar binnen!


TIJDLOOS 3: "Lelijke hoeren in stretchlimo's" (50$, incl. taxi-ritje!)

Starsky en Hutch
Binnen was het ook donker enzo, maar wel OK, eigenlijk! Gewoon een kwestie van wennen dus. Tja, niet zo raar dat alles toen eng leek in ‘New York by Night’. Als ik s-nachts over straat liep en een verlaten baseballveldje zag, verwachtte ik minimaal een gewelddadige moord, waarna de bekende auto van Starsky en Hutch elk moment om de hoek zouden komen scheuren. Ook dat viel vies tegen... Geen moord gezien!

Anekdote:
En wie traden er dan zoal op in Max Kansas City? Op een later bezoek, Johnny Thunder (EX New York Dolls) and the Heartbreakers! ANEKDOTE: “Naast mij in het publiek staat een leuk rustig meisje die ik aanspreek en we babbelen en drinken biertjes. Ineens stopt Johnny de muziek en kondigt de verrassing van de avond aan: Chrissie Hynde van The Pretenders is in de zaal en zal een paar nummers meezingen. Het rustige meisje naast mij verontschuldigd zich en loopt naar het podium, alwaar zij zich ontpopte als een waardig podiumbeest.”

Vette Underground!
Later kwam ik er achter dat er meer was dan die ouwe meuk, van de Velvet Undeground. Punk enzo, ook nogal underground toen in NY. (In Engeland wisten ze wel beter, maar goed...) Met clubs als de UK Club, die pas s-ochtends om 5 uur open ging. Of Hip Hop (Ik heb in New York, Grand Master Flash nog zien optreden in die tijd. Jaja...)! Breakbeat van Herbie Hancock met een rare keyboard om zijn nek in een grote zaal vol met skatende kids. Was dit nou een roller disco? En nog enkele jaren later ‘House’! Acid House om precies te zijn.


TIJDLOOS 4: "Jongeren die rare capriolen uithalen..." ("Kijk uit; je hoofd!")

Aciiiiiid!!! ("Where is the Party?")
Ik had er van gehoord en wilde er het fijne van weten. Er zou in ‘The World’ een acid house party plaats vinden. Ik daar heen. ‘The World’ was een hele grote Club in the Lower East Side van Manhattan. Groot imposant en helemaal vol met donkere kids aan de Rap en Hip Hop... Hmmmmm, waar was die Acid House Party, dan? Nergens te bekennen. Ik vragen bij de ingang, ze wisten van niks. OK, pech. Tja, alternatieve, illegale underground party’s, moeten ook niet in grote clubs gehouden worden en ze moeten al zeker niet zo makkelijk te vinden zijn.

Het ‘gat in de muur’?
Ik legde mij er bij neer, totdat ik op de bovenste verdieping, aan de zijkant van het balcon, in het donker, een ‘gat in de muur’ ontdekte. Nee, geen deur, maar een gat in de muur. En in dat donkere gat stond, ja jullie raden het al, een grote donkere meneer. Ik naar die meneer vragen of ik door het gat mocht, maar dat mocht niet, want dat gat was alleen voor genodigden. Een VIP-gat als het ware...

VIP-gat!
Ik: “Hoe kan ik een uitnodiging krijgen, meneer?” “Downstairs at the doormen, sir!” OK, ik naar beneden, vragen, maar ze hielden voet bij stuk. Er was geen Acid House Party en al helemaal geen gat in de muur! Ik nog denken; “VIP-gat?” Dat kon wel eens een ‘gat in de markt’ zijn, maar... Afijn, terug naar boven en met een stalen gezicht en vriendelijke glimlach tegen de ‘Hole in the wal-men’: “It’s OK, Thanks!” en glip langs hem heen, naar binnen. Daar kwam ik dus eigenlijk in het gebouw ernaast. Van beneden klonk een monotoon gebonk. Ik de trap af. En nog een trap af. SPANNEND!

Strobe...
Afijn, alle trappen af en ik kwam in een kelder (Of het leek een kelder, als je maar genoeg trappen afloopt, lijkt alles underground. Het lijkt Jimmy Woo, wel...) en daar gebeurde het! Er was een constante stroboscoop, heel veel rook en ongelooflijk maffe muziek.... Jackie was op zijn eerste underground Acid House Party. En hoe was dat? Was het leuk?
Hmmmmm.... weet ik veel, ik snapte er niet zo veel van, maar vond het wel stoer dat ik het ‘gevonden’ had! (Het spreekwoordelijke ‘muntje’ was toen bij mij nog niet gevallen. Dat kwam later, terug in Nederland: Soho Connection!)


TIJDLOOS 5: "Manhattan Skyline..." (Ja hoor, ook nog na die 11de sept.)

Jazz!
Jazz is/was ook underground. Niet dat je dat zou denken, als je aanwezig was afgelopen woensdag in het Bimhuis, tijdens de finale van de Jazz-solisten van Nederland. Een soort Idols voor Jazz liefhebbers zeg maar. (Winnaar Joris Roelofs. Geen Boris, maar Joris dus. “Keep the JAZZ alive!”) Maar wel als je in New York de zoveelste tent uitgeknikkerd wordt en bij het ochtendlicht op zoek gaat naar de ultieme afterclub om er een eind aan te gaan breien.

C<>D
En deze vond ik op 2nd street, tussen Avenue C en D. Ik was getipt, dat er daar ergens iets moest zijn en had de street al 2 keer op en neer gezwalkt. Afgebrande huizen en uitgebrande auto’s waren het decor in de prille ochtendzon. Een politieauto staat politie auto te zijn. Inclusief cops. Zal ik hen vragen waar het is? Nee, ik was wel dronken, maar nog niet ZO dronken. Aaaaha, daar loopt een oudere man z’n hondje uit te laten. Meneer, weet u hier nog een cafe of club die nog open is? Hij kijkt me aan en denkt er het zijne van, maar antwoord: “Zie je die twee bergen afval daar? Daar moet je tussendoor en dan het trapje af. En dan aankloppen. Goedemorgen.”

“Biertje?”
Ik tussen het afval door, trapje af en aankloppen op een ongelooflijk dichte deur. Het zou mij benieuwen...Verhip, de deur gaat na enig gestommel op een kier en een donker gezicht vraagt wat ik kom doen. Ik leg hem mijn bedoelingen uit (“Biertje drinken?”) en hij laat me binnen. Nog een klein trapje af en ik sta binnen. Het is er donker, stik donker en ik hoor naast mij, rechts JAZZ. Als mijn ogen enigszins gewent raken aan het donker dan zie ik waar die muziek vandaan komt. Er staat een trio Jazz te spelen in een hoek. Ik loop verder naar binnen, richting bar en merk dat ik de enige blanke ben in dit gezelschap.

Welkom!
Dit realiserende, komt er een grote neger naar mij toe, behangen met veel goud, de hele shit, en die stelt zich netjes voor “Hello, my name is Johnny Cocaine, if you need anything, call my name!” Zo, die kon ik mijn zak steken... ik was nog maar koud binnen en was al beste maatjes met de plaatselijke coke-dealer. Toen ie hoorde dat ik uit Amsterdam kwam (Ik had het al lang opgegeven te zeggen dat ik uit Waalwijk, kwam. Te moeilijk!), was ik de bezienswaardigheid van die ochtend en werd vervolgens aan ‘Jan en alleman’ voorgesteld door ‘mijn nieuwe vriend voor het leven’, good old Johnny.

Baas, boven baas...
En toen... toen werd ik voorgesteld aan een hele, hele grote neger in bontjas... Die vond Amsterdam ook geweldig. Hij was er nog nooit geweest, maar had er veel goeds over gehoord. Is het echt waar dat je bij jullie mag blowen? Dat werk... ZUCHT! Vervolgens stelt hij me aan zijn vriendin voor. Vriendin? My god wat was dat wijf groot en dik zeg, maar goed. Zijn enorme vriendin zit links van hem aan de bar en ik rechts. Ik steek dus mijn hand voor hem langs om dat monster de hand te schudden... Ze kijkt mij minzaam aan (Ja, ik ben te klein voor je... Gelukkig!) en ze pakt resoluut een groot mes van de bar... Ggggulp..., ik denk, daar ga ik... Ik word in mootjes gehakt en bekom een vermiste toerist...

"Even de neus poederen..."
Daarna doet ze een grote poederdoos die voor haar staat open en schept met dat reusachtige mes er een grote berg wit poeder uit, die ze vervolgens op mijn uitgestrekte handpalm deponeert. Ja jongens en meisjes en zo is het gekomen, dat ik fan ben van alles wat ‘underground’ is...

Enkele uren later loop ik versuft weer, heelhuids en wel, op die 2nd street. De zon schijnt knetterhard op mij bolletje en ik hoor ineens Johnny Cocaine achter mij roepen: “Jack Jack, come again soon! Let’s have another party tomorrow!”

“Yeah right...”

Jack Undercover

“Jack Undercover Goes Underground”
@ 'BRRRRRR' (kelder) Paradiso 17-7-2004
( Met veel muziek van ‘The Velvet Underground’, Lou reed, Johnny Thunder, Pretenders, Grant Master Flash, Talking Heads etc. Van alles uit New York, dus. En natuurlijk Jazz, maar dat spreekt voor zich, na dit verhaal... Live: JAZZ-musicus, Jan Menu*)

*='Saxofonist Jan Menu' (KLIK VOOR INFO!)
OF
*='Saxofonist Jan Menu' (KLIK VOOR INFO!)