Compleet, maar toch iets kwijt.
door Tony jr.

Vinyl is keer op keer doodverklaard en ook net zo vaak weer teruggekomen. Het afgelopen decennium was het de dance-scene die het zwarte goud deed opleven. Maar nu veel dj's met de komst van Final Scratch e.d. overgaan op CD's en mp3's lijkt wederom een terugval van vinyl onvermijdelijk.

JR.
Ik kan mij nog de euforie herinneren dat ik als Juniortje had na het kopen van een met moeite bij elkaar gespaarde lp. Hoe ik bijvoorbeeld de vers gescoorde dubbelaar London Calling van The Clash op weg naar huis angstvallig vastklampte en wist dat dit de plaat was die alle andere overbodig maakte. Na het beluisteren van de eerste twee tracks had ik al met zwetende handen snel afgerekend. Als ik alleen maar veilig thuis zou komen met deze plaat der platen, dan zou alles voor altijd in orde zijn. Of in ieder geval tot de volgende maand.


THE CLASH: LONDON CALLING

CD
Het kopen van een nieuwe CD maakte al veel minder bij me los. Misschien omdat ik alweer ouder was. Of omdat de fysieke belevenis van het vasthouden en opzetten van een CD veel sterieler is. Plastic doosjes met kleine boekjes en zilveren abstracte schijfjes. Toch behoorde ik niet tot de audiofielen die de CD verketterden. Ik kocht nieuwe CD's en verving m'n favoriete platen in rap tempo. Want hoewel emotioneel inferieur aan vinyl waren de CD's praktisch gezien veel beter te hanteren.

MP3
Toen internet losbarste ging ik aan de mp3. Nog abstracter en gebruiksvriendelijker en vooral heel makkelijk verkrijgbaar. Inmiddels durf ik te beweren dat ik compleet ben. Dat wil zeggen: elke track die ik wil hebben is in mijn bezit. Alleen toekomstige en mij onbekende tracks moeten nog worden gedownload. Uiteindelijk is dat toch de natte droom van elke muziekliefhebber. Je wilt een muziekje horen en zonder enige moeite schalt ie binnen minuten uit de boxen. De toegankelijkheid tot mp3's is zo groot dat ik soms weet dat ik een bepaald liedje ergens heb, maar het nog eens te downloaden sneller is dan in m'n collectie op zoeken. Eigenlijk bezit ik virtueel dus alle muziek in de wereld.

London Calling
Zo heb ik natuurlijk ook London Calling van The Clash op mp3. Nog steeds een fantastisch album dat geen microseconde van z'n zeggingskracht heeft verloren. Neem de energie in de titelsong, de verbetenheid in Guns Of Brixton of de vrolijkheid van Wrong Em Boyo.Toch is het hoogtepunt van London Calling niet op mp3 te krijgen. De magnifieke platenhoes waarop Paul Simonon als een getergde Quasimodo z'n bas op het podium stukslaat is niet alleen het beste van die dubbel-lp maar tevens de ultieme Rock 'n Roll foto en de mooiste platenhoes aller tijden. Maar welke mp3-collector heeft 'em of kent 'em nog. De muziek hebben we compleet, maar de platenhoes zijn we waarschijnlijk voor eeuwig kwijt.

Tony jr.

---Foto van Mick Jones in de RoXY voor WILD! magazine.--- (Foto: Jack U.)

Volgende week Undercover's verhaal over zijn favoriete platenhoes:

(Vader Abraham - Mijn Mooie Brabant.)